• Mailadres bij Telenet?
  • Kijk dan bij "ongewenste mail"!

Heilige Familie B  -  Opgedragen aan God  (26/12/2020)

Welkom  (Frans)

Het “Joy to the world” waarmee we de viering van kerstavond afsloten, blijft hopelijk bij jullie ook nog doorklinken. De vreugde om Jezus die ook nu opnieuw geboren
mocht worden in het hart van elk van ons.
Het kerstfeest was anders dan andere jaren. Hoewel, de essentie was dezelfde of misschien kwamen we wat dichter bij de essentie: het Licht dat ons wil helpen om de weg te vinden doorheen alle moeilijkheden, dat ons wil helpen om ten volle mens te worden en volop te leven, schijnt ook nu weer voor ieder van ons.
Voel je het ook?

Zalige Kerst en welkom in deze viering!

Openingsgebed

God,
Jij die al wat is, geschapen hebt en leidt,
Jij die door ons genoemd mag worden: Vader,
aan Jou dragen wij in eerbied dit samenzijn op.

Wij kunnen nu het brood en de wijn niet samen delen,
maar we voelen ons wel verbonden met Jou en met elkaar.
Jij die voor ons bent: Vader, Zoon en heilige Geest.
Amen.

Lied:  ♫ 147  Go tell it on the mountain

Go tell it on the mountain, over the hills and everywhere.
Go tell it on the mountain 
that Jesus Christ is born.

In the time of David some called Him a king,
and if a child is true born Lord Jesus will hear him sing.

When I was a seeker, I sought both night and day,
I asked the Lord to help me, and he showed me the way.

He made me a watchman upon a city wall
and if I am a Christian, I am the least of all.

Ga en vertel het over de bergen, over de heuvels en overal.
Ga en vertel het over de bergen dat Jesus Christus is geboren.

In David’s tijd noemden sommigen Hem koning,
en als een kind werkelijk is geboren zal de Heer Jezus hem horen zingen. 

Toen ik zoekende was, zocht ik dag en nacht,
ik vroeg de Heer mij te helpen en Hij toonde mij de weg. 

Hij maakte me een wachter op een stadswal
en als ik een christen ben, dan ben ik de minste van allemaal.

Inleiding  (Frans)

Het Licht van de wereld is opnieuw verschenen, de Hoop en de Liefde. Nu kunnen we opnieuw op zoek naar Jezus in de mensen rondom ons.
Wat gebeurde er met het kindje uit die stal?
Lucas vertelt ons vandaag over de eerste tocht naar de tempel in Jeruzalem. Zoals hun geloof voorschreef, moest Maria zich laten reinigen.
Jezus wilden ze als hun eerstgeboren zoon aan God opdragen.
Het moeten wel erg gelovige joden geweest zijn. Van Nazareth naar Jerusalem is (volgens Google Maps) te voet 142 km en vraagt 30 uur stappen, als je bijna 5 km/uur haalt. Niet evident om die reis te maken 40 dagen na de bevalling én met een boreling erbij.
Maar er gebeurde iets speciaal: twee stokoude mensen, een man en een vrouw, die hun leven in gebed doorbrachten, spreken hen aan. Hun woorden blijven zinderen. Luister maar naar wat ze zeggen.

Lezing: Lucas 2, 22 - 40  (NBV)

Toen de tijd was aangebroken dat ze zich overeenkomstig de wet van Mozes rein moesten laten verklaren, brachten ze hem naar Jeruzalem om hem aan de Heer aan te bieden, zoals is voorgeschreven in de wet van de Heer: ‘Elke eerstgeboren zoon moet aan de Heer worden toegewijd.’ Ook wilden ze het offer brengen dat de wet van de Heer voorschrijft: een koppel tortelduiven of twee jonge gewone duiven.

Er woonde toen in Jeruzalem een zekere Simeon. Hij was een rechtvaardig en vroom man, die uitzag naar de tijd dat God Israël vertroosting zou schenken, en de heilige Geest rustte op hem. Het was hem door de heilige Geest geopenbaard dat hij niet zou sterven voordat hij de Messias van de Heer zou hebben gezien. Gedreven door de Geest kwam hij naar de tempel, en toen Jezus’ ouders hun kind daar binnenbrachten om met hem te doen wat volgens de wet gebruikelijk is, nam hij het in zijn armen en loofde hij God met de woorden: ‘Nu laat u, Heer, uw dienaar in vrede heengaan, zoals u hebt beloofd. Want met eigen ogen heb ik de redding gezien die u bewerkt hebt ten overstaan van alle volken: een licht dat geopenbaard wordt aan de heidenen en dat tot eer strekt van Israël, uw volk.’ Zijn vader en moeder waren verbaasd over wat er over hem werd gezegd. Simeon zegende hen en zei tegen Maria, zijn moeder: ‘Weet wel dat velen in Israël door hem ten val zullen komen of juist zullen opstaan. Hij zal een teken zijn dat betwist wordt, en zelf zult u als door een zwaard doorstoken worden. Zo zal de gezindheid van velen aan het licht komen.’

Er was daar ook een profetes, Hanna, de dochter van Fanuel, uit de stam Aser. Ze was hoogbejaard; vanaf haar huwbare leeftijd had ze zeven jaar met haar man geleefd, en ze was nu al vierentachtig jaar weduwe. Ze was altijd in de tempel, waar ze God dag en nacht diende met vasten en bidden. Op dat moment kwam ze naar hen toe, bracht hulde aan God en sprak over het kind met allen die uitzagen naar de bevrijding van Jeruzalem.
Toen ze alles overeenkomstig de wet van de Heer hadden gedaan, keerden ze terug naar Galilea, naar hun woonplaats Nazaret. Het kind groeide op, werd sterk en was begiftigd met wijsheid; Gods genade rustte op hem.

Deelmoment  (Frans)

Met dit verhaal leert Lucas ons Jezus beter kennen, laat hij zien hoe speciaal Jezus is.
Het is een verhaal vol symboliek. Hij plaatst Jezus in de lijn van de heilsgeschiedenis, de weg die God met zijn volk gaat. Jezus is de langverwachte Messias. En hij komt voor alle volkeren!
Lucas vertelt daarvoor over 2 oudere mensen …
De oude Simeon ziet een droom, een belofte in vervulling gaan: hij heeft de Messias mogen ontmoeten en in zijn armen houden.
Het wordt niet gezegd, maar je voelt aan dat het in het leven niet gaat om geld, aanzien of macht, maar wel om de verbondenheid, betrokkenheid op God. Dat geef het echte geluk.
Wat Simeon over het leven van Jezus zegt, geldt eigenlijk ook voor ons: Het zal niet allemaal rozengeur en maneschijn zijn. Leven naar je geloof zal bij momenten ook spanning geven. Niet iedereen zal je begrijpen. Sommigen, ook binnen de dichte kring, zullen afstand nemen …
Wat voor sommigen aantrekkelijk is – namelijk proberen consequent leven vanuit het geloof dat onvoorwaardelijke en onzelfzuchtige liefde predikt – is voor anderen juist afstotend of bedreigend. Wie zich daardoor bedreigd voelt in de eigen manier van leven, zal tegenwerken.
Kiezen voor Gods weg houdt ook in dat je Hem en niet jezelf in het centrum plaats. En met Hem tegelijk ook de mensen op je weg. Gelovig leven is immers proberen om Gods naam “Ik zal er zijn” ook in je eigen leven waar te maken, in alle kleine dingen van elke dag.
Ook Hanna, een hoogbejaarde profetes, komt haar opwachting maken.Zij is ontroerd, diep geraakt. Zij is vooral dankbaar en looft God luidop.Zij ervaart hoe belangrijk Jezus is voor allen. Ze kan er niet over zwijgen en gaat het aan iedereen vertellen.
Ervaren wij dat ook? Houden we dat dan voor onszelf of durven ook wij daar ook voor uitkomen, daarvan getuigen?
Jozef en Maria zullen ongetwijfeld verbaasd geweest zijn door wat gebeurde.
Beeld je in dat je zelf jullie eerste kind gekregen hebt. Je bent ervaart het als een wonder, een Godsgeschenk. Een paar weken later laat je het dopen. Je gaat naar de kerk en dan gebeurt er iets vreemd. Twee oude mensen, die je niet kent, komen naar je toe, willen je kind eens in hun armen houden. Dan vertellen ze wat je kind voor hen betekent, waar ze op hopen en welke toekomst ze voor je kind zien. Hoe zou jij reageren?
Op verschillende plaatsen zeggen de evangelisten: Maria bewaarde alles in haar hart. Zij laat wat gebeurde, wat ze zag en hoorde, op haar inwerken.
Misschien moeten ook wij dat meer doen. Niet altijd onmiddellijk of impulsief reageren, maar dingen die ons raken, de tijd geven om binnen te dringen, om die als het ware “te proeven”. Zien/voelen of die kunnen helpen om een goed/beter mens te worden.
Lucas vat dan de 12 komende jaren van Jezus samen in één zin: “Ze gingen terug naar huis, het kind groeide op, werd sterk en was begiftigd met wijsheid, Gods genade rustte op hem.”
Wij zijn Jezus niet. Maar toch, als wij onszelf beschikbaar stellen voor God, zijn Geest toelaten in ons te werken, rust Gods genade ook op ons.
Hoe weinig je het ook al kan zien – zo’n klein kindje – en toch brengt hij een boodschap van hoop. Hoe moeilijk het bij momenten ook kan zijn, hou vol, blijf geloven en alles komt goed. De manier waarop kan verrassend zijn, maar als je op God blijft vertrouwen, zal je altijd opnieuw leven, echt leven vinden. Want God laat ons nooit in de steek. Hij wil het Licht zijn op ons pad. Hij helpt ons om op onze beurt zijn Licht door te geven aan de mensen om ons heen.

Lied:  ♫ This little light of mine – Effatakoor 2011

This little light of mine,
I'm gonna let it shine (4x)

Dit kleine lichtje van mij,
Ik ga het laten schijnen.

Voorbeden:  ♫ 195  En todo amar y servir
En todo amar y servir.     -     In alles [U God] liefhebben en dienen.

Vredeswens

Heer Jezus,
uw Woord is een bron van vreugde, spreekt van vrede, van geluk en zegen, van licht in de duisternis.
Leg uw Woord in ons hart opdat wij uw vrede zouden uitdragen in onze gezinnen, rondom ons, in deze wereld.
De vrede van onze God moge altijd met ons zijn.
En geven wij elkaar een teken van vrede en verbondenheid …

Lied:   35  Hevenu shalom alechem

Hevenu shalom alechem
Ik wens je vrede van God

Bezinning:  ‘De Kleine Goedheid’  -  Emmanuel Levinas

Tussen alle verwording van menselijke verhoudingen houdt de goedheid stand. Ze blijft mogelijk ook al kan ze nooit een systeem of sociaal regime worden.
Elke poging om het menselijke helemaal te organiseren is tot mislukken gedoemd. Het enige wat levendig overeind blijft is de kleine goedheid van het dagelijks leven.
Ze is fragiel en voorlopig. Ze is een goedheid zonder getuigen, in stilte voltrokken, bescheiden, zonder triomf. Ze is gratuit en juist daardoor eeuwig.

Het zijn gewone mensen, ‘simpele zielen’, die haar verdedigen en ervoor zorgen dat ze zich telkens weer herpakt,
ook al is ze volstrekt weerloos tegenover de machten van het kwaad.
De kleine goedheid kruipt overeind, zoals een platgetrapt grassprietje zich weer opricht.
Ze is misschien wel ‘gek’, een ‘dwaze goedheid’, maar ze is tegelijk het meest menselijke in de mens.
Ze wint nooit, maar wordt ook nooit overwonnen!

Slotgebed

God,
Laat mij, zoals Simeon en Hanna,
inzien dat in het Jezuskind uw Liefde zichtbaar is geworden.
Geef mij de durf om mij aan Hem toe te vertrouwen
en zijn vriendschap in mijn hart te koesteren als een kostbare parel.
Maak van mij een profeet van uw liefde en tederheid.
En laat mij aan iedereen de vreugde van mijn geloof uitzingen. Amen.

Zegen

Als je alleen thuis bent, doe dan even je ogen dicht, wees heel stil en open.
Wij allen die samen vierden komen tot bij jou en tekenen een kruisje op je voorhoofd: God zegene en beware je …

Als je samen, in je bubbel, mee gevierd hebt in gemeenschap met ons allemaal,
geef elkaar dan een kruisje: God zegene en beware je …

Draag goed zorg voor elkaar!

Zendingslied:  41 – Old Irish Blessing 

May the road rise to meet you.
May the wind be always at your back.
The sun shine warm upon your face,
the rains fall soft upon your fields
and until we meet again,
may God, may God, may God hold you
in the palm of His hand.

May the Lord bless you and keep you.
May the Lord cause his face to shine upon you
and give you peace.

May the road rise to meet you.
May the wind be always at your back.
The sun shine warm upon your face,
the rains fall soft upon your fields
and until we meet again,
may God, may God, may God hold you
in the palm of His hand.

Moge de weg je tegemoet komen.
Moge de wind altijd in je rug zijn.
Moge de zon warm op je gezicht schijnen,
de regen zacht op je  velden vallen
en tot we elkaar weerzien,
moge God je in de palm
van zijn hand houden.

Moge de Heer je zegenen en bewaren.
Moge de Heer zijn Licht op je gezicht laten schijnen
en je vrede geven.

Moge de weg je tegemoet komen.
Moge de wind altijd in je rug zijn.
Moge de zon warm op je gezicht schijnen,
de regen zacht op je  velden vallen
en tot we elkaar weerzien,
moge God je in de palm
van zijn hand houden.